Op naar Groesbeek!

Posted on September 12, 2017

By

Toekomst plannen, lange termijn toekomstplannen bedoel ik dan. Hoe doen mensen dat toch? Als kind wilde ik bij het circus, een show met paarden. Dat leek me heerlijk. Rondreizen met een selecte groep mensen, de hele dag werken met dieren, optreden, mensen entertainen en dat alles als onderdeel van het leven zelf. Tenminste, dat beeld roept het nu bij me op. Toen ik 6 was dacht ik daar vast nog niet zo goed over na. Ging het waarschijnlijk vooral om de paarden, de pracht en praal en de romantiek.

Wat later verruilde ik het circus in mijn hoofd om voor een carrière als dierenarts. Waar ik op de middelbare school op terug kwam in verband met de exacte vakken, of eerlijke wijs misschien wel gewoon door het gehele concept van de middelbare school. Ik bespaar jullie de details, geen natuurtalent zullen we maar zeggen. Ik werd wel paraveterinair (een veredelde dierenartsassistente), haalde een diploma in de paardenhouderij, werd diëtist en sportdiëtist en behaalde mijn divemaster. En ik had natuurlijk veel bijbaantjes, die uiteindelijk de rode draad bleken te vormen in mijn leven. Want zo kwam ik terecht in de horeca, in de wijn, en werd ik vinoloog.

Het blijft voor mij een zeer interessant concept: iets zijn, iets worden. Zoals de vraag bij Omdenken: een moeder vraagt haar kind: “Wat wil je later worden?“ Het kind antwoord: “maar ik ben toch al wat?” We leren ons al zo jong te identificeren met wat we doen in plaats van met wie we zijn. Dat waardering en liefde afhangen van wat je kunt en hoe goed je ergens in bent. Terwijl je op beiden al recht hebt vanuit het simpele feit dat je bestaat. Ik vind dit een heerlijke ontdekking, dit geboorterecht. Het ontslaat me namelijk van een groot deel van mijn perfectionisme. Niet dat ik er nu ineens de kantjes vanaf wil lopen, lui word en het me allemaal niets meer kan schelen. Maar ik doe de dingen wel met minder angst en meer (zelf)vertrouwen, mijn eigen beleving en perspectief veranderen, waardoor het geheel vooral gewoon veel aangenamer en leuker wordt.

Zo ook het aangaan van nieuwe uitdagingen: ervoor open staan en het proberen. Met een eerlijke en open houding, over wie ik ben èn wat ik kan. En ja, dan loop je ineens tegen nieuwe mogelijkheden aan. Zo zei ik een tijdje geleden nog dat het hebben van een baan me vreselijk saai lijkt, nu heb ik er warempel een. Ik ga werken bij het Nederlands Wijnbouwcentrum, als bedrijfsleider van de wijnhandel, met een organisatorische overlap en het geven van proeverijen en cursussen. Een veelzijdige en uitdagende functie, waarin ik ook nog mag bijdragen aan de sociale kant van het centrum door het begeleiden van medewerkers met een afstand tot de arbeidsmarkt. Absoluut niet saai dus!

Vijf jaar geleden had ik dit totaal nog niet kunnen zeggen, nog niet eens kunnen bedenken zelfs. Eigenaar van een wijnbedrijfje, een succesvol groeiend wijnfestival en een baan die me (inmiddels) op het lijf geschreven is. Wellicht zijn er mensen die beter functioneren met een groot doel voor ogen, die dat gebruiken om richting te geven aan het leven. Dat is natuurlijk helemaal prima. Voor mij werkt het echter niet zo, ik roei met de riemen die ik heb, doe wat ik doe met passie en 100% inzet en kom op deze manier precies daar waar ik blijkbaar wil zijn. En ik vind het heerlijk, het idee om niet vast te zitten, gewoon mee te mogen bewegen, zien wat het leven mij te bieden heeft en daar dan vanuit vrijheid wel of niet op in gaan.

En dat doe ik over vijf jaar dus nog steeds…

Ben jij ook toe aan een nieuwe uitdaging? Heb je kennis van en passie voor wijn en wil je graag met mij samenwerken? Solliciteer dan snel op de vacature medewerker wijnhandel bij Wijnhuis Groesbeek.

16649496_10155019343459458_650244425802227874_n

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *