Vinifèr hartje Eindelijk Zondag

Posted on June 30, 2015

By

Zoals jullie ondertussen weten: ik heb dus iets met wijn, wijn en nog meer wijn. Maar ook met wijn-spijs combinaties. Tijdens mijn proeverijen is er dan ook geen gebrek aan hapjes, om van te snoepen, maar ook om eens te kijken wat voor soort hapjes passen bij bepaalde wijnen. Leuk én lekker, maar altijd eenvoudig. Het volgende is namelijk het geval: ik heb een aardig beeld van smaakcombinaties, zowel binnen gerechten als met betrekking tot de combinaties van deze gerechten met wijn. Maarrrr ik kan niet koken! Ik bedoel, ik kan wel eten klaar maken, maar niet écht koken.

En ja, als je dan toch iets met wijn-spijs wilt en het liefst op een mooi niveau, dan kun je toch zeker wel spreken van een probleem. Of op zijn minst een discrepantie tussen willen en kunnen… Gelukkig heb ik al lang geleden begrepen dat alles alleen doen kan worden gezien als optellen en samenwerken als vermenigvuldigen, dus op zoek naar die kok! En dan niet zo maar een kok: iemand die barst van de passie voor smaak, creatief is, hard kan werken, zelfstandig is én om kan gaan mijn ietsie pietsie neurotische persoontje… Ja, ik hoor jullie denken: succes Güppertz!

Maar niets bleek minder waar, want ineens was hij daar: Didik Strooper. Uit een passie voor het koks vak net voor zich zelf begonnen met het geven van workshops, catering, koken op locatie en op zijn tijd een pop-up huiskamer restaurant onder de vlag van Eindelijk Zondag. We bleken goed op een lijn te liggen en besloten tot het volgende concept: Didik zet een menu in elkaar en bereidt dit op spetterende wijze, ik zorg voor bijpassende wijnen en ben op diezelfde avond gastvrouw en sommelier, bijgestaan door toppers Anne-Karien en Linda.

Al tijdens de voorbereiding van de eerste officiële avond voelde ik mij als een vis in het water. Heerlijk om weer eens een uitdagend menu voor mijn neus te krijgen en dan te gaan puzzelen met wijnen. De mooie producten vlogen mij om de oren, waarbij er ook meteen wijnen in mijn gedachten op kwamen. Wat zeg je bijvoorbeeld van een zachte licht zoetige bitterbal van zoete aardappel met een mousse van geitenkaas in combinatie met een subtiele en iets romige Weissburgunder uit Oostenrijk, of een pijnboompittentaartje met vijgen-kardemom sorbet en schezuan cress met daarbij de zoete maar immer frisse hout gelagerde Moscatel de Sétubal uit Portugal? Het water liep mij in ieder geval al in de mond…

De avond zelf bevestigde alleen maar mijn voorgevoel. Want wat was het heerlijk om op en top gastvrouw te zijn, gasten in de watten te leggen met heerlijke gerechten en de wijnen daarbij te betrekken en volledig tot hun recht te laten komen. Om een tuin vol te hebben met vrolijke mensen, die genieten van wat wij tot stand hebben gebracht. Om enthousiasme en passie met iemand te kunnen delen en het geheel in een team tot een succes te maken.

Er zullen zeker nog meer van dit soort avonden volgen, want wat kan die man koken! Dus eigenlijk zeg ik hier tot de volgende Zondag, Eindelijk…want zeg nou zelf, wijn-spijs is gewoon het allerleukste spelletje dat er bestaat. En we mogen nooit, nooit stoppen met spelen!

 

 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *